ปีนี้กระท้อน (Santol) ออกลูกดกมาก กินไม่หวาดไม่ไหว กระท้อนในสวนนี่มีอยู่ยี่สิบต้น เกือบทั้งหมดที่ออกดลูกแล้วจะเป็นปุ้ยฝ้าย ที่ทุกต้นเกิดจากการเพาะเมล็ด จากการที่ซื้อกระท้อนมากินแล้วก็เอาเมล็ดเพาะ ก็เลยมีทั้งที่รสเปรี้ยว หวาน แล้วก็ลูกเล็ก ลูกใหญ่ ต่างกันไป พันธ์ุอื่นอย่างอีร่าก็เคยเอามาปลูกนะ แตว่าตายหมดแล้วนะnn กระท้อนปลูกง่าย และทนแล้ง เพียงแต่แล้งปีแรกอาจจะต้องดูแลหน่อย แต่ว่าปีต่อๆ ไปเขาก็โตได้เองแล้ว ราวสี่ปีก็ให้ผลผลิตnn ปกติกระท้อนจะขายไม่ค่อยดี เป็นผลไม้ที่อร่อยเมื่อเอาไปแปรรูป แต่คนอาจจะไม่นิยมทานผลสดกันนัก  nn ปีนี้กระท้อนที่ได้มา ก็เอาไปแปรรูปหลายอย่าง ทั้งทำน้ำพริก, กวน, แช่อิ่ม, กระท้อนทรงเครื่อง แต่ว่ายังมือใหม่อยู่มากนะ รสชาดอร่อยประสาทำเองกินเอง แต่ว่าไม่กล้าให้คนอื่นชิม 55

เมื่อตอนเล็ก ๆ พอถึงเวลาบ่ายโมง หน้าบ้านจะมีป้าคนหนึ่ง ชื่อ ป้าสร้อย แกเอาห่อหมกใส่รถเข็น รุนรถผ่านหน้าบ้าน ขายห่อหมกเป็นประจำ ตัวป้าสร้อยนั้นชอบใส่ผ้าถุง สวมเสื้อเชิ้ตแขนยาว สวมงอบใบลาน มันกลายเป็นภาพติดตา … พอเห็นป้าสร้อยเดินผ่านเมื่อไหร่ก็รู้ว่าบ่ายโมงแล้ว ห่อหมกของป้าสร้อยห่อด้วยใบตองเป็นสามเหลี่ยมแล้วก็รัดด้วยใบมะพร้าว เหมือนห่อขนมไม่ได้ใส่กระทง ส่วนใหญ่ป้าสร้อยทำห่อหมกใบยอ กะเพรา และผักกาด ปลาในห่อหมกก็ยังมีบางส่วนที่เป็นชิ้นปลาเล็กๆ ให้เห็น รสชาดก็แล้วแต่คนนะ บางคนอยากกินปลาก็จะบ่นว่ากะทิเยอะ แต่ว่าตอนนั้นห่อหมกห่อละ 7 บาทมเองnส่วนผมนั้นตอนเด็กไม่ชอบกินห่อหมกแบบอื่นเลยนอกจากใบยอ ซึ่งก็ยังเป็นติดใบยอจนทุกวันนี้ เพราะรู้สึกว่าใบยอที่ถูกนึ่งมันหอมดี กินกับข้าวสวยร้อนๆ แล้วไม่ต้องปรุงอะไรเลย ตอนเด็กนะไม่กินใบยอเอาแต่กลิ่น แต่ว่าพอโตแล้วชอบกินใบยอที่อยู่ในห่อหมกนะ อร่อยดีเหมือนกันnnต้นยอ (noni, Indian mulberry) ชื่อวิทยาศาสตร์เรียก Morinda citrifolia ต้นยอมีชื่อเรียกเป็นร้อยชื่อแล้วแต่ท้องถิ่นแล้วแต่ประเทศ แต่ชื่อ Noni ในภาษาอังกฤษนี้เป็นชื่อที่ชาวฮาวายเรียก ส่วนชาวมาเลเซียเรียก Mengkudunnยอเป็นไม้ตระกูลเดียวกับกาแฟ (Rubiaceae Family) เป็นพืชท้องถิ่น ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลียnnการใช้ประโยชน์ของยอนั้นมีมาตั้งแต่โบราณ อาทิ ในตำราอายุรเวช (Ayurveda) ยกถูกเรียกว่า…

ฝนปีนี้ไผ่กิมซุงในสวนแทงหน่อดี ที่ผ่านมาทุกปีไม่ค่อยจะเก็บหน่อไผ่มากิน ปล่อยให้มันโตเป็นกอใหญ่ๆ ไปก่อน แต่ว่าปีนี้กอไผ่เริ่มใหญ่มาก ก็เลยต้องตัดเอาไม้ไผ่มาทำประโยชน์อย่างอื่นบ้าง เพื่อควบคุมไม่ให้กอไผ่ใหญ่เกินไปnnปกตินี่ไม่เคยทำกับข้าวเองด้วยเมนูหน่อไม้เลย มาปีนี้แหละที่เพิ่งลองตัดหน่อไม้มาทำอาหารเอง ปัญหาก็คือ ผลผลิตมันเยอะมากจนกินไม่ไหน ต้องหาทางแปรรูป นี่ก็ไม่รู้ว่าเขา “ดอง” หน่อไม้กันอย่างไร ? พอได้ยินคำว่าดองก็จะคิดว่าต้องเอาไปแช่เกลือแน่เลยnnแต่พอลงได้ทำ “หน่อไม้ดอง” ดูแล้ว ทำทั้งแบบแช่เกลือ และไม่แช่ ปรากฏว่าหน่อไม้ที่ไม่ได้แช่เกลือกลับมีรสเปรี้ยว ส่วนหน่อไม้ที่แช่เกลือก็เค็มnnก็กินได้ทั้งสองแบบนั้นแหละ แต่คิดว่าจริงๆ แล้วหน่อไม้แค่เอาแช่น้ำต้มสุกแล้วก็เก็บเข้าตู้เย็นได้เลยnnเมนูอาหารที่ได้ลองทำจากหน่อไม้ปีนี้ ส่วนใหญ่เอาไปต้มกับไก่เป็นต้มจืด อร่อยดี หน่อไม้กินซุงกรอบ ไม่ค่อยมีรสขม แล้วก็หน่อใหญ่มาก หน่อหนึ่งหนัก 4-5 กิโลกรัม หน่อเดียวก็กินได้สองสามมื้อเลยทีเดียวnnลองเอาไปทำผัดหน่อไม้เหมือนกัน แต่ว่าคนทำฝึมือยังไม่ถึง แค่พอกินได้ แต่ว่าต้องยอมรับว่าไม่อร่อยเหมือนซื้อจากร้านอาหารnnในสวนนี้ปลูกไผ่เอาไว้หลายพันธุ์ ทั้งไผ่ยักษ์น่าน ไผ่หม่าจู ไผ่น้ำเต้าและไผ่กิมซุงนี่แหละ … ไผ่ยักษ์น่านนี่ปลูกหลักสุด ยังไม่เคยกินหน่อ ก็เปรียบเทียบกับกิมซุงให้ฟังไม่ได้nnแต่ฤดูฝนปีนี้ คงต้องเร่งขยายไผ่กิมซุงอีกหลายๆ หลุม เผื่อที่ปีหน้าจะได้มีหน่อไผ่ที่เหลือจากบริโภคแล้วไปวางขายบ้าง